Op 30 juni verscheen het wetsvoorstel van minister Karremans over verzorgingsplaatsen. Dat zijn plekken langs de snelweg waar automobilisten kunnen stoppen om bijvoorbeeld te eten, tanken en laden. Karremans heeft flinke knopen gehakt op dit ingewikkelde dossier. De Nederlandse Vereniging Duurzame Energie (NVDE) is blij met de gemaakte keuzes, die goed zijn voor de elektrische rijder én de energietransitie.

Kern van de wet is dat er aparte vergunningen voor laden, shop en tanken komen. Daarnaast is er straks sprake van concurrentie tussen de verzorgingsplaatsen, in plaats van erop. Per verzorgingsplaats zal maar één vergunning per voorziening mogelijk zijn. Om concurrentie te borgen is het niet mogelijk om laadinfrastructuur uit te baten op twee opeenvolgende verzorgingsplaatsen.

De NVDE ziet veel van haar speerpunten terug in het wetsvoorstel en de onderliggende gemaakte keuzes. Onder meer aparte vergunningen en concurrentie tussen de verzorgingsplaatsen, in plaats van erop, maakten onderdeel uit van ons pleidooi. De filosofie hierachter is dat de mobiliteitstransitie het meest geholpen is met partijen die vol overtuiging kiezen voor laadinfrastructuur en het er niet even ‘bijdoen’. Alleenrecht op de verzorgingsplaats zorgt er daarnaast voor dat het bedrijfsmatig aantrekkelijker is om laadinfrastructuur aan te bieden. Er kan zo immers geen prijsgedreven ‘race to the bottom’ plaatsvinden. Dit komt de elektrische rijder ten goede.

Geen transitievoorziening
We zijn blij dat de minister afziet van de zogenaamde transitievoorziening. Deze variant stond in een eerdere versie van het wetsvoorstel en was vooral bedoeld om huidige exploitanten tegemoet te komen. Zij konden op een vergunning zowel tanken als laden aanbieden (alles-in-één-hand). Wij adviseerden vast te houden aan een scheiding tussen de vergunningen. Aparte vergunningen vergroten namelijk de toetredingskansen voor nieuwe marktpartijen (die bijvoorbeeld geen brandstoffen willen verkopen). Het is bovendien juridisch beter verdedigbaar vanuit mededingingsrecht en de Dienstenrichtlijn én het biedt minder complexiteit bij de aansluiting op verzorgingsplaatsen. Dat laatste is relevant gezien de toenemende netcongestie.

Stopcontact op land
Een belangrijk punt is tot slot dat het ministerie via het Mobiliteitsfonds investeert in verzwaarde netaansluitingen (een zogenaamd ‘stopcontact op het land’). Hiermee worden exploitanten geholpen omdat voor hen investeringen in een zware netaansluiting vaak te groot zijn om binnen een vergunningstermijn terug te verdienen. Het programma Stopcontact op Land onder leiding van Rijkswaterstaat heeft als doel om dit probleem op te lossen door de aanvraag van voldoende zware netaansluitingen te coördineren.

Routekaart en inrichtingsplannen
Het dossier is met de komst van de wet nog niet afgerond. De wet moet nog in de Tweede Kamer behandeld worden. Daarnaast moet het beleid verder uitgewerkt en geïmplementeerd worden. Het ministerie heeft hiervoor een conceptroutekaart ontwikkeld en werkt daarnaast aan inrichtingsplannen per verzorgingsplaats. Het ministerie is van plan om stakeholders nauw te betrekken bij deze volgende fase. De NVDE kijkt met belangstelling uit naar deze volgende fase.