Vandaag bracht D66-Kamerlid Marieke Vellinga-Beemsterboer op uitnodiging van de Nederlandse Vereniging Duurzame Energie (NVDE) een werkbezoek aan FincoEnergies in Den Helder. FincoEnergies levert onder meer biobrandstoffen aan de scheepvaart. We boden Vellinga-Beemsterboer een blik op het ingewikkelde dossier van de verduurzaming van de zeevaart: van de Europese regelgeving tot het daadwerkelijk tanken van brandstof in de haven.

Ook in de zeevaart moeten fossiele brandstoffen snel plaatsmaken voor duurzame alternatieven. Die transitie vraagt om forse investeringen in productie, infrastructuur en tankcapaciteit. Dat vraagt om consistent en consequent beleid. Dit geeft producenten, leveranciers en gebruikers van hernieuwbare brandstoffen het vertrouwen om te investeren.

Waar in het wegvervoer de verduurzamingsroute duidelijk is, is de verduurzaming van de scheepvaart minder ver. Verschillende duurzame brandstoffen kunnen in het eindbeeld een plek krijgen. Maar regelgeving alleen is niet genoeg. De brandstoffen moeten er ook daadwerkelijk zijn: beschikbaar, betaalbaar en op de juiste plek. En daarbij geldt: hernieuwbaar is niet automatisch duurzaam. De vraag is daarom niet alleen welke brandstof niet op raakt, maar ook welke brandstof niet schadelijk voor het milieu is.

Tegelijkertijd ging de discussie niet alleen over de schepen van de toekomst. De overgrote meerderheid van de vloot die de komende jaren de havens binnenvaart, vaart vandaag al. Wat de optimale brandstof voor de lange termijn wordt, weten we nog niet. Maar we weten wel dat ook de bestaande vloot moet verduurzamen. Juist daar kunnen hernieuwbare brandstoffen op korte termijn een belangrijke rol spelen. De transitie begint dus niet pas bij een nieuw schip of een nieuwe technologie, maar bij de brandstof die vandaag wordt getankt.

Dat vraagt om beleid dat ambitie koppelt aan investeringszekerheid, rekening houdt met het internationale karakter van de zeevaart en tegelijkertijd oog houdt voor de tekortkomingen in het systeem. Want de verduurzaming van de zeevaart is geen keuze tussen wachten op de technologie van morgen en doorgaan met de fossiele vloot van vandaag. We hebben beide nodig: ruimte voor innovatie op lange termijn én verduurzaming van de vloot die nu al vaart.